பிரபஞ்சம்

நமது பிரபஞ்சத்தில் சூரியன் மற்றும் கிரகங்கள் என்பனவற்றின் மையம் சூரியனே ஆகும். ஆனால் சுமார் நாநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நமது பூமியே மையம் என்று கருதப்பட்டது. நமது பிரபஞ்ச தோற்றம் பற்றி யோசிக்கும் போது நமக்குள் ஏராளமான சந்தேகங்களும் கேள்விகளும் எழுவதை யாராளும் மறுக்க முடியாது. இவை அணைத்திற்கும் பதில் தருவது என்பது என்னால் முடியாத காரியம். முடிந்தளவு நான் படித்த தேடி அலசிய விடயங்களை உங்களுடன் பகிரப் போகிறேன்.

பிரபஞ்ச தோற்றம் பற்றி பார்த்தால் அணைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்ட்ட ஒரு கோட்பாடுதான் ஜார்ஜ் காமாவ் ஊகித்த "பெரு வெடிப்புக் கோட்பாடு" (Big Bang Theory)    20 ஆம் நூற்றாண்டிலே உலக விஞ்ஞானிகள் பலரால் ஒப்புக் கொள்ளப் பட்டிருக்கிறது.

"Big Bang Theory" எனப்படுவது  பூச்சியத்திலிருந்து (எதுவுமே இல்லாத ஒரு நிலையிலிருந்து) திடீரென வெடித்து பரவியதே இந்த பிரபஞ்சத்தின் பிறப்பு என விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர். அந்த ஆரம்ப நிலையை ஆங்கிலத்தில் "singularity" என கூறுவர். இந்த ஆரம்ப புள்ளிக்குள் தான் பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படையான நான்கு விசைகள் தோற்றம் பெற்றன. புவியீர்ப்பு விசை, மின்காந்த விசை, வலிமையான அணு விசை மற்றும் ஐதான அணு விசை என்பனவே அந்த நான்கு விசைகளாகும். singularity எனப்படும் அந்த ஆரம்பபுள்ளியினுள் சமநிலையில் இந்த நான்கு விசைகளும் காணப்பட்டன. புவியீர்ப்பு விசையினால் இந்த சமநிலை உடைக்கப்பட்ட போது ஒளியை விட வேகமாக அண்டம் விரிவடைய தொடங்கியது. இந்த விரிவாக்கமானது எல்லாத்திசையிலும் சமசீராகவே நடைபெற்றது. வெடிப்பு சுமார் 13.7 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் நடைபெற்றதாக விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

தற்போது கண்ணால் அவதானிக்கக் கூடிய பிரபஞ்ச வெளியை அடைக்கும் பொருள்,சக்தி என்பவற்றில் 70 வீதம் கரும் சக்தியும், 25 வீதம் கரும்பொருளும், 4 வீதம் விண்மீன்களுக்கிடையில் சிதறிக் கிடக்கும் ஐதரசன்,ஹீலியம் வாயுக்களும், 0.5 வீதம் நட்சத்திரங்களும்,0.3 வீதம் நியூட்ரினோக்களும்,0.03 வீதம் கடின மூலகங்களும் அடங்கியிருக்கின்றன. Big bang வெடிப்பு நிகழ்ந்து சுமார் 380,000ஆண்டுகளின் பிறகே முதலாவது நட்சத்திரம் தோன்றியதாக கூறபடுகிறது.

நட்சத்திரம் என்பது விண்வெளியில் இருக்கும் பெரிய ஒளிரும் கோளம் அல்லது வாயுக் கோளம் எனலாம். பல மில்லியன் வருடங்கள் உயிர் வாழும் நட்சத்திரம் ஒரு கோளமாக இருப்பதற்கு காரணம் அதிலிருக்கும் ஈர்ப்பு விசை. ஈர்ப்பு விசை ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியை நோக்கி செயல் பட்டாலும் அது ஒரு புள்ளியில் விழாமல் இருப்பதற்கு காரணம் மைய விலக்கு அழுத்தம். இந்த இரண்டின் காரணமாக ஒவ்வொரு நட்சத்திரமும் நடுநிலையில் வாயுக்களின் கோளமாக இருக்கிறது. ஈர்ப்பு விசை வென்றால் நட்சத்திரம் சுருங்கும். அழுத்தம் வென்றால் விரிவடையும், வெடிக்கவும் செய்யும். நட்சத்திரத்தில் இருக்கும் வாயுக்கள் எரியும் போது ஈர்ப்பு விசைக்கு சமமான அளவு அழுத்தம் உண்டாகி நட்சத்திரத்தை நடுநிலை கொள்ள செய்கிறது. நட்சத்திரங்கள் எப்பொழுதும் நடுநிலையாக இருந்து விடுவதில்லை.

ஒரு நட்சத்திரத்தை சுற்றி உள்ள தூசு துணிக்கைகள் அந்த நட்சத்திரத்தின் புவியீர்ப்பு விசையினால் நெருகமடைந்து சிறிய துகள்கள் சேர்ந்து துணிக்கைகள் உருவாகின்றன. சிறிய அளவில் உள்ள துணிக்கைகள் சேர்ந்து கல்லாக மாறுகின்றன.காலபோக்கில் இவ்வாறு துணிக்கைகள் சேர்ந்து கோள்கள் தோற்றம் பெறுகின்றன. இவ்வாறு தோற்றம் பெற்ற கோள்கள் புவியீர்ப்பு விசை காரணமாக நட்சத்திரங்களை சுற்ற ஆரம்பிக்கின்றன. இதனால் சூரிய குடும்பங்கள் தோற்றம் பெற்றன. 

பால் வீதி என்பது பல மில்லியன் நட்சத்திரங்கள் இருக்கும் ஒரு விண்மீன். விஞ்ஞானிகளின்  கணிப்பின்படி பிரபஞசத்தில் சுமார் 100 பில்லியன் விண்மீன்கள் உள்ளன. ஒவொரு விண்மீனிலும் சுமார் நூறு முதல் இருநூறு பில்லியன் வரையிலான நட்சத்திரங்கள் உள்ளன.

பால் வீதியின் விட்ட அளவை கணிக்க ஒளி ஆண்டு என்ற அளவு எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றது. ஒளி ஆண்டு என்பது ஒளி ஒரு வருடத்தில் பயணிக்கும் தூரம். ஒளி ஒரு நொடிக்கு 300,000 கிமீ செல்லும். ஒளி வருடம் என்பது 365 x 24 x 60 x 60 x 300,000 = 94,60,80,00,00,000 கிமீ . பால் வீதியின் விட்டம் கிட்டதட்ட 1,00,000 ஒளிவருடங்கள். 

பிரஞ்சத்தின் இன்றைய வயது சம்பந்தமாக பார்த்தால். பிக்பாங் நிகழ்ந்து 8 பில்லியன் வருடம் கழித்து சூரிய குடும்பம் உருவானதாக வானியலாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

பெருவெடிப்பு நிகழ்ந்ததிலிருந்து இன்று வரை விரிவடையும் வேகம் அதிகரித்து கொண்டு வரும் பிரபஞ்சம் அண்ணளவாக 13.75 பில்லியன் வருடங்கள் பழையது ஆகும். இன்று பரிணாமமடைந்து வரும் பிரஞ்சத்தில் தற்போது காணப்படும் மிகப் பெரிய பொருள் சுப்பர்கிளஸ்டர்ஸ் எனும் விசேட அண்டங்களின் கூட்டு ஆகும். தற்போது விரிவடைந்து வரும் பிரபஞ்சம் அக வெளியில் வேறு பொருள் நுழைவதை தடுப்பதுடன் புதிதாக ஈர்ப்பு விசையுடைய பொருட்கள் உண்டாவதையும் நிறுத்துகின்றது.

புளுட்டோ

ரோமானியர்களின் கடவுளின் பெயர் சூட்டப் பட்டுள்ள புளுட்டோ 1930-ம் ஆண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு 2006 ஆம் ஆண்டு வரை மட்டுமே கிரகமாக கணிக்கப்பட்டது. இன்று அது குறுங் கோளாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. சூரியனில் இருந்து  366 கோடி மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ளது. இது சூரியனை ஒரு தடவை சற்றி வர 248 ஆண்டுகள் ஆகும்.  புளுட்டோ பெருசிவல் லோவெல் என்பாரால் 1915லேயே கணிக்கப்பட்டு 1930ல் கிளைடு டோம்பா என்பவரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இதற்கு சாரோன் என்ற பெரிய நிலவும் இரு சிறிய நிலாக்களும் உள்ளன.

புளுட்டோவுடன் சாரோன் மற்றும் இரு சிறிய நிலவுகள்.

புளூட்டோவின் தோற்றம் பற்றி இருவேறு கருத்துக்கள் நிலவுகின்றது முதலாவது : வியாழனிடமிருந்து பிரிந்து சென்ற ஒரு நிலவே புளூட்டோவானது. 

இரண்டாவது : சூரிய மண்டலத்தில் சூரியனின் ஈர்ப்பு விசையிலிருந்து விலகிச் சென்ற விண்கல் ஒன்று இறுதியில் புளூட்டோவாகி சூரியனைச் சுற்றி ஒழுக்கில் வர ஆரம்பித்தது. 

புளுட்டோ ஒரு கோள் அல்ல

2006 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம்  'செக்' குடியரசின் தலைநகரில் பன்னாட்டு வானவியல் ஒன்றியத்தின் 26 வது பேரவை நடைபெற்றது. இவ் அமர்வில்  2500 வானவியலர்கள் கலந்துகொண்டார்கள். அதில் பல தீர்மானங்கள், அறிக்கைகள் வெளியிடப்பட்டன. அதில் முக்கியமானது  இனி புளூட்டோ ஒரு கோள் கிடையாது, அது ஒரு குறுங்கோள் மட்டும என்று ஒருமனதாக முடிவெடுத்திருப்பதாகச் அறிவிக்கப்பட்டது. 

புளுட்டோவை ஒரு கோளாக மறுப்பதற்கான காரணங்களாக அமைவது.....

கோள் என்பது எந்த ஓர் இடையூறும் இல்லாத தன் சுற்றுப்பாதைச் சூழலில் அண்மையிலுள்ள பொருள்களை நீக்கியிருக்க வேண்டும், சூரியனைச் ஒரு சுற்றுப் பாதையில் சுற்றிவர வேண்டும், தன் ஈர்ப்பு விசையைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கத் தேவையான தன்மையை உடையதும், கோளவடிவிலும் காணப்படுவதே கோள் ஆகும். ‘அண்மைப் பொருள்களை நீக்குதல்’  நிபந்தனையை புளுட்டோ எட்டாததால், அதை கோள் எனக்கூற முடியாது என்ற முடிவிற்கு சர்வதேச வான இயல் நிபுணர்கள் வந்தார்கள்.

சுருக்கமான தகவல்கள்


சுற்றுப்பாதைப் பண்புகள்
சராசரி ஆரம் 5.91352×109 கி.மீ
வட்டவிலகல் 0.24880766
சுற்றுக்காலம் 248y 197d 5.5h
பூமியைச்சார்ந்த சுற்றுக்காலம் (Synodic Period) 366.7 days
சராசரி சுற்று வேகம் 4.7490 km/s
சாய்வு 17.14175°
துணைக்கோள்களின் எண்ணிக்கை 1

இயல் பண்புகள்
நடுவரைக்கோட்டு விட்டம் 2320 km
புறப் பரப்பளவு 17 million km2
நிறை 1.290×1022 kg
சராசரி அடர்த்தி 2.05 g/cm3
பரப்பு ஈர்ப்பு 0.6 m/s2
சுழற்சிக் காலம் 6d 9h 17.6m
அச்சுச் சாய்வு 119.61°
எதிரொளிப்புத் திறன் (ஆல்பெடோ) 0.30
விலகு வேகம் 1.2 km/s

பரப்பு வெப்பநிலை
min     mean    max
33K     44K     55K


விண்பொருளின் வளிமண்டலம்
வளிமண்டல அழுத்தம் 0 - 0.01 கிலோ பாசுக்கல்
நைட்ரசன் 90%
மீத்தேன் 10%

நெப்டியூன்

நெப்டியூன் (Neptune) சூரியக்குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு கோளாகும். விட்டத்தின் அடிப்படையில் சூரியக்குடும்பத்தில் இது நான்காவது பெரிய கோளாகும். நெப்டியூன் பூமியை விட பருமனில் 4 மடங்கு அதிகமும் திணிவில் 17 மடங்கு அதிகமும் உடையது. நீல நிறக் கோளான நெப்டியூனின் பெயர் ரோமானியர்களின் கடல் கடவுளின் பெயரை ஒத்தது. நெப்டியூன் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு இந்த வருடத்துடன் 166 வருடங்கள் ஆகின்றன. இந்த கிரகம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது முதல் கடந்த வருடம் தான் சூரியனை முழுமையாக சுற்றி முடித்தது. அதாவது, சூரியனை இந்த கிரகம் சுற்றி வர எடுத்துக் கொள்ளும் காலம் 164.8 ஆண்டுகளாகும்.

ஹெர்ச்செல் என்ற விஞ்ஞானி, மார்ச் 13, 1781-ல் தற்செயலாக சனிக்கு அடுத்தபடியாக உள்ள யுரேனஸ் எனும் கோளினை தொலைநோக்கி மூலம் கண்டுபிடித்தார். யுரேனஸ் பற்றி மேலும் ஆராய்ந்ததில், அதனுடைய பாதையில் மேலும் கீழுமான அசைவு தெரிந்தது. ஒரு பொருள் மீது ஈர்ப்பு சக்தியைச் செலுத்தி, அதனை ஈர்த்தால் மட்டுமே இவ்வாறு தள்ளாட்டம் இருக்கமுடியும். அப்படியானால் யுரேனஸுக்கு அப்பால் ஒரு பெரிய கோள் இருக்கக்கூடும் அதன் ஈர்ப்பு சக்தியின் காரணமாக யுரேனஸில் மாற்றம் ஏற்படுகிறது என கணித்தனர்.

பிரெஞ்சு நாட்டவரான லெவெரியா மற்றும் இங்கிலாந்து நாட்டை சார்ந்த ஆடம்ஸ் இருவரும் தனித்தனியே யுரேனஸ் மீது தாக்கம் செலுத்தி 8 வது கோளின் இருப்பிடத்தைக் கண்டுபிடிக்க முயன்றனர். யுரேனஸ் பாதையில் எத்தகைய தடுமாற்றம் ஏற்படுகிறது என்பதை வானவியல் ஆய்வுகள் காட்டின. மர்மக் கோள் எங்கு இருந்தால் இதே தடுமாற்றம் ஏற்படும் என்பதை கால்குலஸ் கொண்டு கணக்கிட முனைந்தனர்.

1846ல் ஆடம்ஸ் அவரது நாட்டின் தலை சிறந்த வானவியலாளர் எய்ரி என்பவரிடம் தனது முடிவுகளை எடுத்துச் சென்றார். எய்ரி, இதை சட்டை செய்யவில்லை. அந்த ஆய்வு முடிவுகளை லெவெரியா ஜெர்மனியில் உள்ள பெர்லின் தொலைநோக்கிக் கூடத்துக்கு அனுப்பினார்.அதன் இயக்குனரும் ஆர்வம் காட்டவில்லை. பிறகு, அங்கே பணியாற்றிய  ஜான்கால், ஹைன்ரிடீ தஜேஸ்ட் எனும் ஆய்வாளர்களின் வேண்டுகோளுக்கு செவி மடுத்த இயக்குனர், நெப்டியூன் கோளினை லெவெரியா கணித்த இடத்தில் தேட, ஒரு சில நாட்களுக்கு மட்டும் சிறப்பு அனுமதி வழங்கினார். 1846-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 23-ஆம் திகதி சரியாக இரவு 12 மணிக்கு லெவெரியா கணக்கிட்டு சொன்ன இடத்தில் நெப்டியூன் தென்பட்டது. அடுத்த சில நாட்கள் அதன் இயக்கத்தைச் சரிபார்த்து, இது கோள்தான் என உறுதி செய்தனர்.

இப்படி 1846-ஆம் ஆண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தினத்தில் இருந்து நெப்டியூன், கடந்த ஆண்டு (2011) ஜூலை 12 ஆம் தேதிதான் சூரியனை ஒரு முறை வலம் வந்துள்ளது. சூரியனை ஒரு முறை சுற்றி வர 164.8 வருடங்கள் ஆகும்.அதாவது நெப்டியூனுக்கு ஒரு வருடம் என்பது  164.8 புவி வருடங்கள்        ( கிட்டத்தட்ட 60,150 நாட்கள் ) ஆகும். நெப்டியூனில் ஒரு நாள் கிட்டத்தட்ட 16 புவி மணித்தியாலங்கள்.

நெப்டியூனைச் சுற்றி இதுவரை 13 துணைக் கோள்கள் அவதானிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் விசேஷமானது ட்ரைட்டன் எனும் நிலவாகும். இந்நிலவு நெப்டியூனை பின்பக்கமாக சுற்றி வருகின்றது. மேலும் ட்ரைட்டனில் வரண்ட நிலங்களும் நைட்ரஜன் திரவ நிலையிலும் வெந்நீர் ஊற்றுக்களும் நிறைந்துள்ளன. சூரிய குடும்பத்திலுள்ள கிரகங்களை அவதானித்த வண்ணம் அதைத் தாண்டிச் செல்லும் நோக்கத்துடன் நாசாவால் செலுத்தப்பட்ட வொயேஜர்-2 செய்மதி இறுதியாகக் கட்டுப்பாட்டு மையத்துக்குத் தகவல் அனுப்பியது நெப்டியூனின் சுற்றுப் பாதைக்குள் நுழைந்தே ஆகும். மேலும் அது நெப்டியூனையும் அதன் துணைக் கோள் ட்ரைட்டனையும் படம் பிடித்து பூமிக்கு அனுப்பியது குறிப்பிடத்தக்கது.

சுருக்கமான தகவல்கள்

சுற்று தரவுகள்
சராசரிஆரம் 4,498,252,900 km
வட்டவிலகல் 0.00858587
சுற்றுக்காலம் 164ஆ 288நா 13ம

தன்னைத் தானே - 16 மணி 6.5 நிமிடம்
சராசரி சுற்று வேகம் 5.4778 கிமீ/வி
சாய்வு 1.76917°
 துணைக் கோள்கள் 13

இயற்பியல் தரவுகள்
கோள்நடுக்கோட்டில் விட்டம் 49572 கிமீ
மேற்பரப்பு 7.65×109 கிமீ2
பொருண்மை 1.024×1026 கிலோகிராம்
சராசரி அடர்த்தி 1.64 g/cm3
மேற்புரஈர்ப்பு விசை 11.0 m/s2
சுழற்சிக் காலம் 16ம 6.5நி
அச்சு சாய்வு 29.58°
வெண் எகிர்சிதறல் 0.41
விடுபடு திசைவேகம் 23.71 km/s
மேற்பரப்பு வெப்பம்
குறைந்த   சராசரி    கூடிய
  50K               53K           இல்லை K

வளிமண்டல அமைப்பு
வளிமண்டல அமுக்கம் 100-300 kPa
ஐதரசன் >84%
ஈலியம் >12%
மெதேன் 2%
அமோனியா 0.01%
எதேன் 0.00025%
அசற்றலீன் 0.00001%

யுரேனஸ்

 

பூமியை விட மூன்று மடங்கு பெரிய கனவளவை உடைய யுரேனஸ் சூரிய மண்டலத்தின் ஏழாவது கோளாகவும் விட்டத்தின் அடிப்படையில் மூன்றாவது மிகப் பெரிய கோளாவும் அமைந்துள்ளது. இந்த கிரகம் 1781 ஆம் ஆண்டு வில்லியம் ஹெர்ஷெல் என்பவரால் கண்டறியப்பட்டது. இக்கோள் கிரேக்கக் கடவுள் யுரேனசின் நினைவாக பெயரிடப்பட்டது. கண்ணுக்குப் புலப்படும் கோளாயினும், அதன் மிகுந்த மெதுவான கோளப்பாதையாலும் மங்கலான தோற்றத்தாலும் பண்டைய கால மக்கள் அதனை ஒரு கோளாக கருதவில்லை. இதுவரை 27 துணைக் கிரகங்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இன்னும் கண்டறியப்படாதவை பல இருக்கக்கூடும்.

 

பூமியுடன் ஒப்பிடும் போது

வியாழனைப் போன்றே மிகப் பெரிய வாயுக் கோளான யுரனேஸ் இன் வளி மண்டலத்தில் ஐதரசன்,ஹீலியம், மெத்தேன் ஆகிய வாயுக்கள் பெருமளவு காணப்படுகின்றன. யுரேனஸில் வெறும் 2% வீதமே மெத்தேன் வாயு காணப்பட்டாலும் தொலைக் காட்டியால் நோக்கும் போது அதன் மேற்பரப்பு அழகிய நீலம் மற்றும் பச்சை வண்ணத்தில் தென்படுவதற்கு இவ்வாயு காரணமாகின்றது. இதனைச் சுற்றி 11 வளையங்கள் காணப்படுகின்ற போதிலும் இவ்வளையங்கள் மிக மெல்லியதாக இருப்பதால் ஹபிள் போன்ற வினைத் திறன் மிக்க விண் தொலைக்காட்டிகளால் மட்டுமே இவை அவதானிக்கப் பட முடிவதுடன் வெறும் கண்களுக்கோ சாதாரண தொலைக்காட்டிகளுக்கோ இவை புலப்படுவதில்லை.

இது ஒருமுறை சூரியனைச் சுற்றிவர 84 ஆண்டுகள் ஆகிறது. இது தன்னைத் தானே ஒருமுறை சுற்ற 17 மணி 14 நிமிடங்கள் ஆகிறது. . யுரேனசில் ஓர் ஆண்டு என்பது புவியின் 43,000 நாட்கள் ஆகும்.

வெள்ளியைப் போன்றே யுரேனஸும் கிழக்கிலிருந்து மேற்காக சுழலும் போதும் தனது அச்சில் 90 பாகை சாய்வில் ஏறக்குறைய நீள்வட்டப்பாதையில் வலம் வருவதால் அது சூரியனைச் சுற்றி வரும் அதே பக்கத்தில் வடக்கிலிருந்து தெற்காக சுழலுவது போன்ற தோற்றம் ஏற்படுகின்றது. மேலும் இத்தகைய முரணான தன்மை காரணமாக அங்கு பருவ காலங்கள் 20 வருடங்களுக்கு ஒரு முறையே மாறுகின்றன. யுரேன்ஸின் மேற்பரப்பிலும் வியாழன் மற்றும் சனி கிரகங்களைப் போலவே மிக வேகமாக கிட்டத்தட்ட 900Km/h வேகத்தில் காற்று வீசி வருகின்றது.

சுருக்கமான தகவல்கள்

• சராசரி ஆரம் 2,870,972,200 km
• வட்டவிலகல் 0.04716771
• சுற்றுக்காலம் 84y 3d 15.66h
• பூமியைச்சார்ந்த சுற்றுக்காலம்
• (Synodic Period) 369.7 days
• சராசரிச் சுற்றுவேகம் 6.8352 km/s
• சாய்வு 0.76986°
• உபகோள்களின் எண்ணிக்கை 27
• மையக்கோட்டு விட்டம் 51,118 km
• மேற்பரப்பளவு 8,130,000,000 km2
• திணிவு 8.686×1025 kg
• சராசரி அடர்த்தி 1.29 g/cm3
• மேற்பரப்பு ஈர்ப்பு 8.69 m/s2
• சுழற்சிக் காலம் -17h 14m
• அச்சுச்சாய்வு 97.86°
• வெண் எகிர்சிதறல் 0.51
• தப்பும்வேகம் 21.29 km/s

• ஐதரசன் - 83%
• ஹீலியம் - 15%
• மெத்தேன் - 2.3%
• ஐதரசன் டெயூடெரைட் (HD) - 0.009% 

கடந்த 2006 ஆம் ஆண்டு ஹபிள் தொலைக் காட்டியால் யுரேனஸின் வட துருவத்தில் மிகப் பெரிய கரும் பொட்டு ஒன்றை அவதானித்தது. சுமார் 1700 Km நீளமும் 3000 Km அகலமும் உடைய இந்த கரும் பொட்டு பின்னர் வளிச் சுழல் எனத் தெளிவு படுத்தப் பட்டது.

சனி (கோள்)

சனி (SATURN) சூரியக் குடும்பத்தில் சூரியனிலிருந்து ஆறாவதாக அமைந்துள்ள ஒரு கோள். சூரியக்குடும்பத்தில் இது இரண்டாவது பெரிய கோளாகும்.வளி அரக்கக்கோள்கள் நான்கில் சனியும் ஒன்றாகும். ரோமானியர்களின் விவாசாயத்திற்கு உதவும் மிக முக்கிய கடவுளின் பெயரான Saturn எனும் பெயரைக் கொண்டுள்ளது.

சனி கோளானது சூரியனுக்கு அருகில் வரும்போது 840,000,000 கி.மீட்டர் தொலைவிலும், தூரத்தில் இருக்கும் போது 940,000,000 கி.மீட்டர் தொலைவிலும் இருக்கும். இது சூரியனைச் சுற்றிவர 10,759 நாட்கள் ஆகிறது. தன்னைத் தானே சுற்றிக் கொள்ள 10 மணி 39 நிமிடங்கள் எடுத்துக் கொள்கிறது. சனிக் கிரகத்தின் ஆரை பூமியை விட 9 மடங்கு அதிகம் என்ற போதும் அதன் அடர்த்தி பூமியை விட 8 மடங்கு குறைவாகும். அடர்த்தி குறைவு காரணமாக சனிக்கிரகத்தை தண்ணீரில் இட்டால் அது மிதக்கும் என்று கூறப்படுகின்றது. எனினும் சனிக்கிரகம் மிகப் பெரிய கனவளவைக் கொண்டிருப்பதால் இதன் நிறை பூமியை விட 95 மடங்கு அதிகம்.

சனிக்கோள் ஐதரசன் வளிமத்தால் முதன்மையாகவும் ஈலியம் மற்றும் ஒருசில தனிமங்களால் சிறிய அளவிலும் நிரப்பப்பட்டுள்ளது. இது பாறை மற்றும் பனிக்கட்டியாலான சிறிய உள்ளகமும் (core) அதைச் சுற்றி தடிமனான உலோக (மாழை) ஐதரசன் அடுக்கும் அதன் மேலாக வளிம அடுக்கும் கொண்டது. சனியில் காற்றின் வேகம் வியாழனை விடவும் அதிகம், அதாவது 1800 கிமீ/மணி வரையிலும் இருக்கக்கூடும்.

சனிக்கோளின் சிறப்பான வளையங்கள், அதிகளவில் பனித்துகள்களாலும் பாறைத்துகள்கள் மற்றும் தூசிகளாலும் ஆன வளையங்கள் 6630 Km இலிருந்து 120 700 Km வரை நீண்டு காணப்பட்ட போதும் இவற்றின் தடிப்பு மிகக் குறைவாக அதாவது வெறும் 20 மீற்றர் மற்றும் தோலின் மாசுக்கள் கொண்ட 93 சதவிகிதம் நீர்-பனி உள்ளது . மீதமுள்ள 7 சதவிகிதம் பளிங்குருவில்காபன் உள்ளது . வளையங்களில் சிறு புள்ளியிலிருந்து ஒரு வாகனத்தின் அளவு கொண்ட துணிக்கைகள் உள்ளன.சனியின் வளையங்களின் உருவாக்கம் குறித்து இருவேறு கோட்பாடுகள் உள்ளன .சனி உருவாகிய வான்புகையுருவின் எஞ்சிய பொருட்களே இவ்வளையங்கள் என்கிறது இன்னொரு கோட்பாடு. 

சனியின் நன்கறிந்த நிலவுகள் மொத்தம் 61. இதைத்தவிர, சுமார் 200 நிலவுக்குட்டிகள் (moonlets) சனிக்கு உள்ளன. சனிக்கோளின் மிகப்பெரிய நிலவான டைட்டன் (Titan), புதன் கோளை விடவும் பெரியது. சூரிய மண்டலத்திலேயே மிகப்பெரிய நிலவான வியாழனின் நிலவான கானிமீடுக்கு அடுத்தது இந்த டைட்டன்தான் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

சனியைச் சுற்றி அறுபத்தி ஒரு நிலவுகள் சுழல்கின்றன. இதில் தொண்ணூறு விழுக்காட்டை (இடை அளவில்) மிக பெரிய நிலவான டைட்டன் பங்களிக்கிறது. சனியின் இரண்டாவது பெரிய நிலவு ரியாவுக்கு சுற்றுவலயம் இருக்கிறது. மற்ற நிலவுகள் மிகவும் சிறியவை: 10 கிமீ விட்டத்தின் கீழ் முப்பத்து நான்கு நிலவுகள் மற்றும் 50 கிமீ விட்டத்தின் கீழ் பதினான்கு நிலவுகளும் இருக்கின்றன. சம்பிரதாயமாக, அனைத்து சனியின் நிலவுகளுக்கும் கிரேக்கக் கடவுள்களான டைடன்களின் பெயர்களே சூட்டப்படுகின்றன.

சனியை ஆராய்ந்த விண்கலங்கள் பற்றிப் பார்த்தால், நாசாவின் பயனீர் 11 விண்கலமும் அதன் பின்னர் வொயேஜர் 1 மற்றும் 2 விண்கலங்களும் இறுதியாக 2004 இல் கஸ்ஸினி விண்கலமும் செலுத்தப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் கஸ்ஸினி செய்மதி மட்டுமே தற்போது இயங்கி வருகிறது. இதன் பணிகள் 2008 இல் முடிவடைந்த போதும் பின்னர் இச்செய்மதியின் ஆய்வுப்பணி 2010 செப்டம்பர் வரை நீட்டிக்கப்பட்டு தற்போது 2017 வரை இதன் காலம் விரிவு படுத்தப்பட்டது. கஸ்ஸினி விண்கலம் சனியின் வளையங்கள் அதன் துணைக் கோள்கள் பற்றிப் பல தெளிவான புகைப்படங்களை எடுத்து அனுப்பியது மட்டுமல்லாமல் சனியின் 8 புதிய துணைக் கோள்களையும் கண்டு பிடித்திருந்தது.

சனிக்கிரகம் பற்றிய சுருக்கமான தகவல்கள்

சுற்றுப்பாதை சிறப்பியல்புகள்

சராசரிஆரம் -1,426,725,400 கி.மீ
வட்டவிலகல் - 0.05415060
சுற்றுக்காலம் - 29y 167d 6.7h
பூமியைச்சார்ந்த சுற்றுக்காலம் (Synodic Period) - 378.1 days
சராசரி சுற்றியக்க வேகம் - 9.6724 km/s
சுற்றுப்பாதையின் சாய்வு - 2.48446°
துணைக்கோள்களின் எண்ணிக்கை - 61

வளிமண்டல சிறப்பியல்புகள்
வளிமண்டல அழுத்தம் 140 kPa
ஹைட்ரசன் >93%
ஹீலியம் >5%
மீத்தேன் 0.2%
நீர் ஆவி 0.1%
அம்மோனியா 0.01%
ஈத்தேன் 0.0005%
பாஸ்பேன் 0.0001%

புறநிலை சிறப்பியல்புகள்

நடுவரைக்கோட்டு விட்டம் 120,536 km
புறமேற் பரப்பளவு 4.38×1010 km2
நிறை 5.688×1026 kg
சராசரிஅடர்த்தி 0.69 g/cm3
மேற்பரப்புஈர்ப்பு 8.96 m/s2
சுழற்சிக் காலம் நடுவரைக்கோட்டு 10h 13m 59s
சுழற்சிக் காலம் internal 10h 39m 25s
அச்சின் சாய்வு 26.73°
எதிரொளிப்பு திறன் 0.47
விடுபடு வேகம் 35.49 km/s
சராசரி மேல்மேக வெப்பநிலை 93K

மேற்பரப்புவெப்பநிலை  min   mean     max

                                             82K   143K       N/A K 

முடிந்தளவு சனிக் கோள் பற்றி தேடி எழுதியிருக்கிறேன். கோள்கள் பற்றி இன்னும் எவ்வளவோ ஆராய்ந்து பார்க்கவும் இருக்கின்றது. ஆனால் நம்மாள் ஒரே  இடத்தில் இருந்து கொண்டு ஜோதிடம் என்ற பெயரில் மோசடி செய்கின்றார்கள். இதில் என்ன கவலை என்றால் நன்கு படித்தவர்களும் இதை நம்புகின்றார்கள் என்பதுதான். 

நன்றி

வியாழன்

வியாழன்(Jupiter) சூரியனிலிருந்து ஐந்தாவதாக அமைந்துள்ள ஒரு கோள் அகும். மேலும் இது சூரியமண்டலத்திலேயே மிகப் பெரிய கிரகமாகத் திகழ்வதால் அதற்கு ரோமானியர்கள் தமது கடவுள்களின் அரசனும் வானத்தின் தேவனுமான ஜுபிடர் எனும் பெயரைச் சூட்டினர் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. வளி அரக்கக்கோள்கள் நான்கில் வியாழனும் ஒன்றாகும். சூரியனிலிருந்து ஐந்தாவதாக உள்ள ‌வியாழ‌ன் கிரகம், வி‌ண்வெளியில் சூரியன், நிலா, வெள்ளி கிரகங்களுக்கு அடு‌த்தபடியாக பிரகாசமாகத் தெரியக் கூடிய ‌கிரகமாகும்.

ஐதரசன் மற்றும் ஹீலியம் ஆகிய வாயுக்களினால் பெரும் கனவளவு நிரப்பப் பட்ட பெரு வாயுக் கோளான வியாழன் ஜோவியான் அல்லது வெளிப்புறக் கிரகங்கள் நான்கிலும் மிகப் பெரியதும் அதிக ஈர்ப்புச் சக்தி உடையதுமான கோளாகும். 

சூரிய மண்டலத்தின் உட்கோள்களான (Inner Planets) புதன், வெள்ளி, புவி, செவ்வாய் ஆகிய பாறைக் கோள்களைப் (Rocky Planets) போன்றில்லாது, புறக்கோள்களில் (Outer Planets) ஒன்றான வியாழன் சூரியனைப் போல் வாயுக்கள் திரண்ட கோளம். சூடான பாறையும், திரவ உலோகம் (Liquid Metal) சிறிதளவு உட்கரு கொண்டிருந்தாலும், மேல் தளத்தில் திரட்சியான திடப் பொருள் எதுவும் வியாழனில் கிடையாது. பூமி தன்னைத் தானே சுற்றிக் கொள்ள 24 மணி நேரமாகும் போது, மிகப்பெரிய வடிவம் கொண்ட வியாழன் 9 மணி 50 நிமிட நேரத்தில், அதாவது வினாடிக்கு 8 மைல் வேகத்தில் வெகு விரைவாகத் தன்னைத் தானே சுற்றி விடுகிறது. சூரிய சுற்றுப்பாதையில் (சுமார் 484 மில்லியன் மைல் தூரத்தில், சூரியனைச் சுமார் 12 பூகோள ஆண்டுகளுக்கு (Earth Years) ஒருமுறை வியாழன் சுற்றி வருகிறது.

பூமியுடன் வியாழனை ஒப்பிடும் போது

சூரியனிடமிருந்து சராசரியாக 484 மில்லியன் மைல் தூரத்திலும் பூமியிலிருந்து சுமார் 97 மில்லியன் மைல் தொலைவில் சூரியனைச் சுற்றும் வியாழன், பூமியின் விட்டத்தைப் போல் 11 மடங்கு விட்டத்தைக் கொண்டது. வியாழனின் நிறை[Mass] பூமியைப் போல் சுமார் 318 மடங்கு அதிகமானது. புவியீர்ப்பு விசையைப் போல் 2.5 மடங்கு ஈர்ப்பு விசை பெற்றது வியாழன். மேலும் சூரிய குடும்பத்தில் மிக அதிக பட்சமாக 64 துணைக் கோள்களை வியாழன் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் கனீமிட் எனும் துணைக் கோள் புதன் கிரகத்தை விட பெரியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

வியாழன் கிரகத்துக்குள் அடிக்கடி புயல்க‌ள் அடி‌க்கு‌ம். மூன்று பூமிக்கு இணையான பரப்பள‌வி‌ல் வீசிய ஒரு புயல், பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு நீடித்து‌ள்ளது. தொலைநோக்கியால் பார்த்தால் வியாழன் கிரகத்தின் நிலாக்களைக் காணலாம். கடந்த 1995-ம் ஆண்டு அமெரிக்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனமான நாசா, அனுப்பிய கலீலியோ விண்கல‌த்‌தி‌ல் இரு‌ந்த செ‌‌ன்ற ஆய்வுக்கலம், வியாழன் கிரகத்தின் உள்பகுதி படங்களை எடுத்து அனுப்பியது.  

வியாழன் ரோபோட்டிக் விண்கலத்தாலும் நாசாவின் பயனீயர் மற்றும் வொயாஜெர் செய்மதிகளாலும் கலிலீயோ ஆர்பிட்டர் எனும் விண்கலத்தாலும் விரிவாக ஆராயப்பட்ட கிரகமாகும். மேலும் 2007 பெப்ரவரியில் வியாழனின் சுற்றுப்பாதை வழியாக புளூட்டோ கிரகத்தை ஆராயச் சென்ற நியூ ஹாரிஸன் எனும் விண்கலத்தால் சமீபத்தில் வியாழன் படம் பிடிக்கப்பட்டது. இவ்விண்கலம் வியாழனின் ஈர்ப்பு விசையைப் பயன்படுத்தி தனது வேகத்தை அதிகரித்துக் கொள்ளும் என்றும் விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர். வியாழனின் துணைக் கோளான இயுரோப்பா பனிக்கட்டி மூலக்கூறுகளாலான சமுத்திரத்தை உடையது எனும் காரணத்தால் அது வானியலாளர்களின் முக்கிய இலக்குகளில் ஒன்றாகவும் விளங்குகின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது. 

வியாழன் குறித்த சுருக்கமான தகவல்கள்

(தகவல்கள் விக்ககிபீடியா)

செவ்வாய் (MARS)

செவ்வாய் சூரியனிலிருந்து 4 வது இடத்திலும் பூமிக்கு அடுத்ததாகவும் காணப்படுகின்றது. செவ்வாய், போபோஸ் , டெயிமோஸ் எனும் இரு துணைக் கோள்களைக் கொண்டுள்ளது.  தரையின் சிவப்பு நிறம் காரணமாக Red Planet என அழைக்கப்படும் செவ்வாய், ரோமானியர்களின் யுத்தத்துக்கு உரிய கடவுளான MARS எனும் பெயரை சூடியுள்ளது. ஏனைய கிரகங்ககளிலும் பார்க்க செவ்வாயில் உயிர்கள் வாழ்வதற்கான வாய்ப்புக்கள் அதிகமாக உள்ளது. தரைப்பகுதி சிவப்பாகக் காணப்படுவதற்குக் காரணம் அதன் மேற்பரப்பில் உள்ள துரு அல்லது இரும்பு ஒக்ஸைட்டு ஆகும்.

செவ்வாயின் மேற்பரப்பின் வெப்பநிலை +27 முதல் -126 டிகிரி வரை உள்ளது. ஆனால் சூரியனிடமிருந்து பூமியை விட தூரத்திலிருப்பதால் சராசரி வெப்பநிலை -48 டிகிரி சென்டிகிரேடு. இதனுடைய காற்று மண்டலம் மிகவும் மெல்லியது, பெரும்பாலும் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு கொண்டது. செவ்வாயில் பூமியைப் போன்றே துருவங்கள் பனிப்பிரதேசங்களாக காணப்படுகின்றது. துருவப்பகுதிகளில் உள்ள பனி பெரும்பாலும் கார்பனீரொட்சைட்டின் உலர்ந்த வடிவமாகும்.

ஆராய்ச்சியின் அடிப்படையில் விண்கலங்கள், தொலைக்காட்டிகள் மற்றும் செய்ம்மதிகள் மூலம் ஆராயப்பட்ட, ஆராய்ச்சி செய்யப்பட்ட கோள் இதுவேயாகும்.  சாதாரணமாக பார்க்கும் போது சந்திரனுக்கு அண்மையில் பிரகாசமான நட்சத்திரம் போல் காட்சியளிக்கும் செவ்வாய் தொலைக்காட்டியால் தெளிவாக பார்க்க முடியும். அமெரிக்கா, முந்தைய சோவியத் ஒன்றியம், ரஷ்யா மற்றும் ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளும் செவ்வாய் குறித்து ஆராய்வதற்கு ஆர்வம் காட்டின.

செவ்வாய் பற்றிய சுருக்கமான தகவல்கள்

சராசரி ஆரம் 227,936,640 கிமீ

வட்டவிலகல் 0.09341233

சூரியனை சுற்றும் காலம் 686.98 நாட்கள்

பூமியைச்சார்ந்த சுற்றுக்காலம்  (Synodic Period)  779.95 நாட்கள்

சராசரிச் சுற்று வேகம் (சுற்றுப்பாதையில்) 24.1309 கிமீ/செக்

அச்சின் சாய்வு 1.85061 பாகை

துணைக்கோள்களின் எண்ணிக்கை 2

மையக்கோட்டு விட்டம் 6,794.4 கிமீ

மேற்பரப்பளவு 144 மில்லியன் கிமீ²

திணிவு 6.4191 × 10²³ கிகி 

சராசரி அடர்த்தி 3.94 கிராம்/செமீ³

மேற்பரப்பு ஈர்ப்பு 3.71 மீ/செக்²

சுழற்சிக் காலம் 24.6229 மணி

அச்சுச் சரிவு 25.19 பாகை

தப்பும் வேகம் 5.02 கிமீ/செக்

மேற்பரப்பு வெப்பநிலை குறுகியது 133K மத்திய 210K அதிக 293K

வளிமண்டல இயல்புகள்

கரியமில வாயு 95.32%

நைதரசன் 2.7%

ஆர்கன் 1.6%

ஆக்ஸிஜன் 0.13%

கார்பன் மோனாக்சைடு 0.07%

நீராவி 0.03%

நாசாவின்  ஸ்பிரிட் மற்றும் ரோவர் என்பன செவ்வாயின் தரையில் இறங்கி அதன் மேற்பரப்பின் இயல்புகளை ஆராய்ந்தன. இவை ஆரம்பத்தில் ஒழுங்காக இயங்கிய போதும் சில மாதங்கள் கழித்து இவற்றுடன் தொடர்புகளை மேற்கொள்வதில் தடங்கல்கள் ஏற்பட்டன. இதையடுத்து நாசாவால் செலுத்தப்பட்ட மார்ஸ் குளோபல் செர்வெயோர் எனும் செய்மதி செவ்வாயின் தென் துருவத்தை ஆராய்ந்து அங்கு பனிப் பாறைகள் விலகுவதைக் கண்டுபிடித்தது. செவ்வாய்க் கிரகம் இத்தனை தீவிரமாக விஞ்ஞானிகளால் ஆராயப்படுவதற்குக் காரணம் அங்கு உறை நிலையிலோ வாயு நிலையிலோ நீர் காணப்படுமிடத்து வருங்காலத்தில் அங்கு மனிதன் குடியேற முடியும் என்பதாகும்.

வெள்ளி (venus)

இதற்கு முதல் பதிவில் புதன் கோள் பற்றி பார்த்தோம். ஆடுத்து வெள்ளி பற்றி பார்ப்போம்.

சூரியனிலிருந்து மூன்றாவதாகவும் நமது பூமிக்கு மிக அன்மையிலும்  அமைந்துள்ளது. இரவு நேரத்தில் நிலவிற்கு அடுத்து வெள்ளியே பிரகாசமானமாகும். வௌளியை காலை நட்சத்திரம் (விடி வெள்ளி),  மாலை நட்சத்திரம் (அந்தி வெள்ளி) என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது அதற்கான காரணம் சூரிய உதயத்துக்கு முன்னும், சூரிய மறைவிற்கு பின்னும் வெள்ளி உச்ச பிரகாசமடைகின்றது.

வெள்ளி தன்னை தானே சுற்ற எடுக்கும் காலம் 243 (243.0187) நாட்கள் 
சூரியனை சுற்ற எடுக்கும் காலம் 227 .4 நாட்கள்

 கோள்களிலேயே ஆராய்ச்சியாளர்களால் கண்டுபிடிக்காத கோளும் வெள்ளியாகத்தான் இருக்க வேண்டும் காரணம் சாதாரண மக்களுக்கும் எளிதாக காணக்கூடியதாக இருக்கன்றது. ஆகையினால் ஆரம்ப காலல மக்களும் வெள்ளி பற்றி தெரிந்து வைத்திருக்கின்றனர். பாபிலோனியர்கள் கூட வெள்ளி பற்றி எழுதி வைத்துள்ளனர். ஆனால் பண்டைய கிரேக்கர்கள் விடி வெள்ளியும் அந்தி வெள்ளியும் ஒன்றென்பதை அறியாத காரணத்தினால் இரு வேறு பெயர்களையும் சூட்டியுள்ளனர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்து. வெள்ளிக்கு எவ்வித உப கோள்களும் இல்லை.

1. வெள்ளியின் சராசரி ஆரை 108,208,930 கிமீ, 
2. சுற்றுக்காலம் 224 (224.701) நாட்கள்
3. பூமியைச்சார்ந்த சுற்றுக்காலம் (Synodic Period) 583 (583.92) நாட்கள்
4. சராசரிச் சுற்று வேகம் 35.0214 கிமீ/செக்
5. அச்சின் சாய்வு 3.39471°

பௌதீக இயல்புகளை பார்த்தால்

மையக்கோட்டு விட்டம்	12,103.6 கிமீ
மேற்பரப்பளவு	4.60×108 கிமீ 2
திணிவு	4.869×1024 கிகி
சராசரி அடர்த்தி	5.24 கி/செமீ 3
மேற்பரப்பு ஈர்ப்பு	8.87 மீ/செக்2
சுழற்சிக் காலம்	243.0187 நாட்கள்
அச்சுச் சரிவு	2.64°
தப்பும் வேகம்	10.36 கிமீ/செக்

பௌதீக இயல்புகளை பார்த்தால்

வளியமுக்கம்	9321.9 kPa
கரியமில வாயு	96%
நைட்ரஜன்	3%

கோள்களிலேயே வெள்ளியில் மட்டும்தான்  சூரியன் மேற்கே உதிக்கின்றது. இது வெள்ளி கிரகத்திற்கே உள்ள தனிச் சிறப்பு.அதற்கு காரணம் வெள்ளி தனது அச்சில் கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நோக்கி சுழல்கின்றது. பூமியும் மற்ற கோள்களும் மேற்கிலிருந்து கிழக்கு நோக்கி சுழல்கின்றது அதனால்  சூரியன் கிழக்கே உதித்து மேற்கே மறைகின்றது.

புதன் (mercury)

முதல் பதிவில் பூமி (Earth) பற்றி பார்த்துவிட்டதால், இன்று புதன் (mercury) பற்றி பார்ப்போம். சூரியனுக்கு மிக அருகில் முதலாவது கோளாக அமைந்துள்ளதால் மிகவும் வெப்பமாக காணப்படுகின்றது.  சூரியனை நோக்கிய பகுதியில் வெப்பநிலை 800 பாகை பரனைட்டும் எதிர்ப்புறத்தில்      -300 ( மைனஸ்) பாகை பரனைட்டும் ஆகக் காணப்படுகின்றது.

புதன், கோள்களிலேயே மிகவும் சிறியதாகும். அளவில் நம் பூமியை விட 3 மடங்கு சிறியதாகும். இயற்கையாகவே புதனுக்கு துணை கோள்கள் இல்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனாலும் 2008 ஜனவரியல் அனுப்பப்பட்ட மெசஞ்சர் விண்கலம்  2009ல் புதனை நெருங்கியது. அதன்பின் 2011 மார்ச் 18 இல் புதனின் சுற்றுப்பாதையில் புகுத்தப்பட்டு தற்போது புதனின் துணைக்கோளாக மாறியது. இவ்விண்கலம் புதனுக்கு 2 வதாக அனுப்பப்ட்டதாகும். முதலாவதாக அனுப்பட்ட விண்கலம் மாரினர் 10 (Mariner 10) : 1974-1975.

தன்னை தானே சுற்றிக் கொள்ள 5 நாட்களும் சூரியனை ஒரு முறை சுற்றிவர 88 ( 87 நா 23.3 ம) நாட்களும் செல்கின்றன இது பூமியை விட 59 மடங்கு அதிகமாகும்.அதனால் புதனில் இரவு பகல் மாறுவதற்கு நீண்ட நாட்கள் எடுக்கின்றன. சூரியனைச் சுற்றி சுற்று வட்டப் பாதையில் 50 Km/s (47.8725 Km/S) வேகத்தில் பயணிக்கின்ற போதிலும் தன்னைத் தானே சுற்றும் வேகம் மிகக் குறைவு.

வளி மண்டல இயல்புகளை பார்த்தால்,

பொட்டாசியம்	31.7%
சோடியம்	24.9%
அணு ஒட்சிசன்	9.5%
ஆர்கன்	7.0%
ஹீலியம்	5.9%
மூலக்கூற்று ஒட்சிசன்	5.6%
நைதரசன்	5.2%
காபனீரொட்சைட்டு	3.6%
நீர்	3.4%
ஐதரசன்	3.2%

பௌதீக இயல்புகள்

•  மையக்கோட்டு விட்டம் 4879.4 கிமீ
• மேற்பரப்பளவு 7.5 × 10⁷ கிமீ ²
• திணிவு 3.302×10²³ கிகி
• அடர்த்தி 5.43 கி/சமீ ³ 
• மேற்பரப்பு ஈர்ப்பு 2.78 மீ/செக்²
• சராசரி மேற்பரப்பு வெ.நிலை: நாள் 623 K
• சராசரி மேற்பரப்பு வெ.நிலை: இரவு 103 K
• சராசரி சுற்று வேகம் - 47.8725 Km/S

புதனில் கடினமான பாறைகளுடன் கூடிய தரை மேற்பரப்பில் சூரிய குடும்பம் தோன்றியதிலிருந்து இலட்சக் கணக்கான விண் கற்களும் வால் வெள்ளிகளும் மோதி வருவதால் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டகுழிகள் இதன் மேற்பரப்பில் காணப்படுகின்றன. சூரியனுக்கு மிக அண்மையில் இருப்பதால் புதனைப் பற்றி மிகக் குறைவாகவே ஆராயப்பட்டு வந்துள்ளது எனலாம். இதன் ஆராய்ச்சி 75% க்கும் குறைவானமாக இருக்கும் என தெரிகிறது. (சரியாக தெரியவில்லை)
 

பூமி

உயிரினங்கள் வாழ மிக பொருத்தமான கிரகம் நமது பூமியாகும். சூரியனிடமிருந்து 3 வது இடத்தில் அமைந்துள்ளது.  பூமி பிரபஞ்சத்தில் உள்ள நன்கு அறியப்பட்ட உயிர் வாழ்க்கைக்கு உகந்த ஒரே கிரகமாக விளங்குகிறது. சூரிய குடும்பம் தோன்றக் காரணமாக அமைந்த சோலார் நெபுலா எனும் அடர்ந்த வாயுப் படலத்திலிருந்து இயற்கையான திரள் வளர்ச்சி மூலம் சூரியனுடன் சேர்ந்து 450  கோடி வருடங்களுக்கு முன்னர் நம் பூமி தோன்றியது. எனினும் நம் பூமியில் உயிர் வாழ்க்கை தொடங்கி ஒரு பில்லியன் வருடங்களே ஆகின்றன. 

 புவியின்  மேற்பரப்பில் 71%  வரை உப்பு நீருள்ள கடலாலும் மற்ற பகுதிகள் கண்டங்கள், தீபகற்பங்கள் மற்றும் எல்லா உயிர்களுக்கும் அதிமுக்கியமான திரவ நீராலும் நிரப்பப்பட்டுள்ளது. மேற்பரப்பு மூலகங்களின் அளவை பார்க்கும் போது சிலிக்கன்  60.2% வீதமும், அலுமினியம் 15.2% வீதமும் நீர் 1.4% வீதமும் கார்பனீரொட்சைட் 1.2% வீதமும் காணப் படுகின்றன. பூமியில் இரும்பு (32.1%), ஆக்சிஜன் (30.1%), சிலிக்கன் (15.1%), மெக்னீஷியம் (13.9%), சல்பர் (2.9%), நிக்கல் (1.8%), கால்சியம் (1.5%), மற்றும்அலுமினியம் (1.4%), மீதமுள்ள 1.2% மிகவும் குறைந்த அளவிலுள்ள தனிமங்களால் ஆனது. சூரிய மண்டலத்தில் உள்ள மற்ற கிரகங்கள் அதிக வெப்பமாகவோ அல்லது குளிர்ந்தோ காணப்படுவதால் இந்த கிரகங்களில் திரவ நீர் காணப்படவில்லை. எனினும் செவ்வாய் கிரகத்தின் மேற்பரப்பில் மட்டும் திரவ நீர் இருப்பதாக உறுதியாக அறியப்படுகின்றது, மேலும் இன்று கூட அங்கு நீர் காணப்படுவதற்க்கான சாத்திய கூறுகள் அதிகம் எனலாம்.

பூமி தன்னைத் தானே ஒரு முறை சுழல எடுக்கும் காலம் 23 மணி 56 நிமிடம் 4 செக்கன்

சூரியனை ஒரு முறை சுற்றி வர எடுக்கும் காலம் - 365 1/4 நாட்கள்

சூரியனைச் சுற்றி பயணிக்கும் வேகம் - 29.783 Km/s

பூமி தன்னைத்தானே விநாடிக்கு 30 கி.மீ. வேகத்தில் சுழல்கிறது

சுற்றளவு (கிடை அச்சில்) - 40 075.02 Km

பூமியின் நிறை ஏறக்குறைய 5.98×10²⁴ Kg

நீள் கோள மேற்பரப்பளவு - 510 072 000 Km2

சராசரி அடர்த்தி - 5.5153 g/cm3
 

துணைக் கோள் - 1 (சந்திரன்)

535 மில்லியன் வருடங்களில் புவியில் ஐந்து பேரழிவுகள் ஏற்பட்டுள்ளன. கடைசியாக ஏற்பட்ட பேரழிவு 65 மில்லியன் வருடங்களுக்கு முன் ஒரு பெரிய விண்கல் புவியில் வந்து விழுந்ததால் ஏற்பட்டிருக்கக் கூடும் என நம்பப்படுகிறது. இந்த தாக்கத்தினால் டைனோசர் உட்பட பல ராட்சத பல்லிகள் மற்றும் பறவையினங்க எல்லாமுமே கூண்டோடு அழிந்து போனது. இதில் தப்பியது எலியை போன்ற பாலுண்ணிகள் மட்டுமே.

புவியில் மட்டுமே உயிர்களின் பரிணாம வளர்ச்சி ஏற்பட ஏதுவான சூழல் உள்ளது  மேலும் இச்சூழல் 1.5 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு நிலவும் எனவும், பிறகு வளரும் சூரியனின் வெப்ப ஒளிர்வு தன்மைகளால் புவியின் உயிர்க்கோளம் அழிக்கப்படும் எனவும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

சூரிய ஒளிக்கற்றைகள்

சூரியனிலிருந்து வெளிவரும் ஒளிக்கற்றைகளை நாசா படம் பிடித்து வெளியிட்டுள்ளது. சூரியனின் கிழக்குப் பகுதியில் இருந்து வெளியாகிய ஒளிக்கற்றைகளே இவ்வாறு படம் பிடிக்கப்பட்டுள்ளன.

நாசாவின் செயற்கைக்கோள் ஒன்றே இதனை படம்பிடித்துள்ளது.

இதுகுறித்து பெர்னார்டு என்பவர் கூறுகையில், விண்வெளியில் கதிர்வீச்சு என்பது மக்களுக்கும், நுண்ணிய மின்னணு அமைப்புகளுக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதாக அமைந்திருக்கும்.

இவ்வாறான பிரச்னைகளை எதிர்கொள்ளும் போது எடுக்கப்பட வேண்டிய நடவடிக்கைகள் குறித்து எங்களது ஆராய்ச்சி அமைந்துள்ளது. இதற்காக கடுமையாக உழைக்க வேண்டியுள்ளது என்று தெரிவித்தார்.

கானொலி ஒன்று

சூரியன்

 இவ்வுலகில் அனைத்து ஆற்றல்களுக்கும்  மூல காரணமாக விளங்குவது சூரியனே ஆகும். அதனால் இன்று சூரியனைப் பற்றி முடிந்தளவு எழுதப் போகிறேன்.

 

சூரியன் என்பது மிகப்பெரிய நட்சத்திரமாகும்..

சூரியனின் ஈர்ப்பு விசையாலேயே பூமி நீள்வட்டப் பாதையில் சுற்றி வருகிறது.

வாயுப் பொருள்களால் ஆன ஒரு நெருப்புக் கோளம் தான் நம் சூரியன். மேற் புற வெப்பம் 6000 டிகிரி செல்சியஸ், மையப் பகுதியின் வெப்பநிலை 15,000,000 டிகிரி செல்சியஸ் ஆகும். வயது 500 கோடி ஆண்டுகள், இன்னும் 500 கோடி ஆண்டுகளுக்கு மேல் நிச்சயமாக உயிர் வாழும் தகுதி உடையது (சூரியனை நடுவயதுடைய நட்சத்திரம் என்றும் அழைக்கப்டுகிறது) 9.8 கோடி மைல் தூரத்தில் இருக்கின்றது. பூமியிலிருந்து 1000 கி.மீ வேகத்தில் பறந்தால்  கூட சூரியனை சென்றடைய 12 வருடங்களாவது ஆகும். (சூரியனில் 92%  ஹைட்ரஜனம், 7.8% ஹீலியமும், 0.2% இதர வாயுக்களும் உள்ளன) சூரியனின் விட்டம் 14,00,000 கிலோ மீட்டர்களாகும். அதாவது புவியின் விட்டத்தைப் போல் 109 மடங்குகளாகும். சூரியனின் ஈர்ப்பு சக்தி, புவியின் ஈர்ப்பு சக்தியைப் போல் 28 மடங்கு அதிகமாகும். 

சூரியன் அது இருக்கும் அண்டத்தின் மையத்திலிருந்து சுமார் 32,000 ஒளி ஆண்டுகள் தொலைவில் உள்ளது. ஒரு ஒளி ஆண்டு என்பது 5,88,00,00,000 மைல்கள். இந்த அண்டத்தின் மையத்தைப் பற்றிக் கொண்டு வினாடிக்கு 250 கிலோமீட்டர்கள் வேகத்தில் ஒரு முறை சுற்றி வரச் சூரியனுக்கு சுமார் 225 மில்லியன் ஆண்டுகள் ஆகின்றது. இத்துடன் சூரியன் தனது அச்சைப் பற்றிக் கொண்டு ஒருமுறை சூழலத் துருவத்தில் 24 முதல் 25 நாட்களும், மைத்தில் 34 முதல் 37 நாட்களும் ஆகின்றது.

nuclear fusion எனப்படும் அணு இணைவு வினை நான்கு ஹைட்ரோஜென் அணுக்கள் சேர்ந்து ஒரு ஹீலியம் அணுவாக மாறுவதால் வெ ப்பம் வெளியேற்றப்படுகின்றது.